Tebliğin son günü yarım gün tatile denk gelirse sürenin uzayacağı kararı

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 22.06.2022 tarih ve 2020/255 E.  ,  2022/365 K. sayılı ilamıyla

5271 sayılı CMK’nın 39. maddesinde de hafta olarak belirlenen sürenin, tebligatın yapıldığı günün, son haftada isim itibarıyla karşılığı olan günün mesai saati bitiminde sona ereceği düzenlenmiş ise de, temyiz süresinin bitimine ilişkin CMUK’nın 40. maddesinde yer alan “…son haftada isim …itibarile tekabül eden günün tatil saatinde …biter.” ve CMK’nın 39. maddesinde yer alan “…son haftada isim itibarıyla karşılığı olan günün mesai saati bitiminde sona erer.” ifadelerinin normal tam gün mesai saatine yönelik düzenlemeler olduğu, yine söz konusu Kanun maddelerinin son fıkralarında son günün tatile rastlaması durumunda sürenin tatilin ertesi günü biteceğinin düzenlenmesi suretiyle sanığın bir haftalık temyiz süresinden tam olarak yararlandırılmasının amaçlandığı, sanığın, temyiz süresinin son günü saat 13.00’e kadar olan idarî izin süresi içerisinde temyiz isteminde bulunabileceğinin kabul edilmesinin Kanun ile öngörülen bir haftalık temyiz süresinin 6,5 güne indirilmesi anlamına geleceği, dolayısıyla da kanun yoluna başvuru hakkını kısıtlayıcı sonuç doğuracağı ve temyiz süresinin son günü normal mesai saati bitiminden önce saat 13.00’ten itibaren resmî tatilin başlaması nedeniyle sanığın temyiz süresinin resmî tatilin bitimine kadar uzayacağı kabul edilmelidir.
Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Dairenin ret kararının kaldırılmasına ve dosyanın temyiz incelemesinin yapılması amacıyla Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.